Je la nomo de Alaho, la Donema, la Pardonema.
| 1. Ja-Sin |  |
| 2. Per la Kurano, plena de saĝeco, |  |
| 3. vere vi estas unu el la senditoj, |  |
| 4. vi estas sur la rekta vojo. |  |
| 5. Ĉi tiu estas revelacio de la Ĉiopova, Pardonema, |  |
| 6. por ke vi admonu popolon, kies patroj ne estis admonitaj, kiu tial ignoras. |  |
| 7. Vere la juĝo pruviĝis vera kontraŭ la plej multaj el ili, ĉar ili ne kredas. |  |
| 8. Vere Ni metis ĉirkaŭ iliaj koloj jugojn, kiuj atingas iliajn mentonojn, tiel ke ili devas levi siajn kapojn, |  |
| 9. kaj Ni metis baron antaŭ ili kaj baron malantaŭ ili, kaj Ni kovris ilin per mallumego, tiel ke ili ne povas vidi. |  |
| 10. Por ili estas egale, ĉu vi admonas ilin, aŭ vi ne admonas ilin. Ili ne volas kredi. |  |
| 11. Vi vere nur povas admoni sukcese tiun, kiu sekvas la admonanton kaj timas la Doneman sekrete. Tial portu al li la bonan novaĵon de la pardono kaj de la nobla rekompenco. |  |
| 12. Vere nur Ni donas la vivon al la mortintoj kaj Ni skribas, kion ili faris en sia vivo, kaj kion ili postlasis. Ĉiujn aĵojn Ni enskribis en klaran arketipon. |  |
| 13. Proponu al ili la similaĵon pli la popolo de iu urbo, kiam venis al ili la senditoj. |  |
| 14. Kiam Ni sendis al ili du senditojn, ili kulpigis tiujn ambaŭ pli mensogo, tial Ni plifortigis tiujn per tria, kaj tiuj diris: "Vere ni estas senditaj al vi". |  |
| 15. Ili respondis: "Vi estas nur homoj kiel Ni, kaj la Donema nenion sendis. Vi estas nur mensoguloj". |  |
| 16. Tiuj diris: "Nia Sinjoro scias, ke ni vere estas senditaj al vi, |  |
| 17. kaj nia devo estas nur la klara transdonado de la senditaĵo". |  |
| 18. Ili respondis: "Ni vere malbondeziras al vi. Se vi ne forlasos, ni certe ŝtonmortigos vin kaj vin certe trafos dolora puno". |  |
| 19. Tiuj diris: "Viaj malbondeziroj estas kontraŭ vi mem. Ĉu vi diras tion, ĉar vi estas admonitaj? Ne! Vi estas popolo transpaŝanta!". |  |
| 20. De la plej malproksima parto de la urbo venis viro kurante kaj diris: "Ho mia popolo, sekvu la senditojn! |  |
| 21. Sekvu tiujn, kiuj ne petas de vi iun ajn rekompencon, kaj estas ĝuste gvidataj. |  |
| 22. Kial vi supozas, ke mi ne adoras Tiun, kiu kreis min, kaj al kiu vi revenos? |  |
| 23. Ĉu mi prenu aliajn anstataŭ Lin kiel Diojn? Se la Donema volus malutili al mi, neniom utilus al mi la propetoj, kaj ili ne povus elaĉeti min. |  |
| 24. Vere tiuokaze mi troviĝus en evidenta eraro. |  |
| 25. Mi vere kredas je via Sinjoro; do vi aŭskultu!". |  |
| 26. Estis dirite: "Eniru en la Paradizon". Li diris: "Ho, se mia popolo scius, |  |
| 27. kiel mia Sinjoro donis al mi pardonon kaj faris min honorinda!". |  |
| 28. Ni ne sendis post li al lia popolo iun ajn malamikon el la ĉielo nek ion ajn alian, kiel Ni kutimis, kiel punon. |  |
| 29. Estiĝis nur unu kriego kaj jen ili estis neniigitaj. |  |
| 30. Ve al Miaj servantoj! Ĉiam, kiam venis al ili iu sendito, ili mokis lin. |  |
| 31. Ĉu ili ne vidis, kiom multajn generaciojn Ni neniigis antaŭ ili, kaj ke ili ne revenas al ili? |  |
| 32. Ili ĉiuj, kunvenigitaj, estos kondukitaj antaŭ Nin! |  |
| 33. Kaj signo por ili estos la tero mortinta. Ni vivigas ĝin kaj elirigas el ĝi grenon, el kiu ili manĝas. |  |
| 34. Sur ĝi Ni estigis ĝardenojn kun daktilpalmoj kaj vinberarboj, kaj Ni elŝprucigas el ĝi fontojn, |  |
| 35. por ke ili manĝu el ĝiaj fruktoj: iliaj manoj ne kreis tion. Ĉu ili do ne volas esti dankaj? |  |
| 36. Sankta estas Li, kiu kreis ĉiujn specojn en paroj el tiuj, kiuj burĝonas el la tero kaj el ili mem, kaj el tio, kion ili ne konas. |  |
| 37. Signo estas por ili la nokto. De ĝi Ni forprenas la lumon kaj jen, ili estas en mallumego. |  |
| 38. La suno iras al sia difinita celo. Tio estas la ordigo de la Ĉiopova, de la Saĝa. |  |
| 39. Kaj rilate al la luno Ni ordigis fazojn, ĝis ĝi revenas kiel sekiĝinta palmobranĉo. |  |
| 40. Ne konvenas al la suno atingi la lunon, nek al la nokto antaŭiri al la tago. Ĉiu el ili ambaŭ ŝvebas en sia orbito. |  |
| 41. Estas signo por ili, ke Ni subtenas ilian idaron en la ŝipo ŝarĝita, |  |
| 42. kaj Ni kreos por ili similajn ŝipojn, sur kiuj ili vojaĝos. |  |
| 43. Se Ni volus, Ni povus dronigi ilin kaj neniu helpus ilin kaj ili ne povus esti savitaj, |  |
| 44. krom per Nia kompato, kaj por ĝuado de la vivo dum iom da tempo. |  |
| 45. Kiam estas dirite al ili: "Atentu al tio, kio estas antaŭ kaj malantaŭ vi, por ke vi meritu kompaton", ili turnas sin for |  |
| 46. kaj ĉiam, kiam venas al ili iu ajn signo el la signoj de ilia Sinjoro, ili turnas sin for, |  |
| 47. kaj kiam estas dirite al ili: "Almozdonu el tio, kion donis al vi Alaho" diras la nekredantoj al la kredantoj: "Ĉu ni nutru iun, kiun Alaho povus nutri? Vi vere nur troviĝas en evidenta eraro!". |  |
| 48. kaj ili diras: "Kiam plenumiĝos ĉi tiu promeso, se vi estas sinceraj?" |  |
| 49. kaj ili nur atendas krion, kiu surprizos ilin ankoraŭ disputantajn, |  |
| 50. kaj ili ne kapablos konsili unu la alian kaj ili ne revenos al siaj familianoj. |  |
| 51. Estos blovite en la trumpeton kaj jen, el la tomboj ili kuros antaŭen al sia Sinjoro. |  |
| 52. Ni diros: "Ho ve al Ni! Kiu vekis Dio el nia ripozejo? Tio ĉi estas, kion promesis la Donema, kaj la senditoj tiam do diris la veron". |  |
| 53. Estos nur unu krio kaj jen, ili ĉiuj estos kunvenigitaj al Ni. |  |
| 54. En tiu tago ne estos maljusteco por iu ajn animo kaj vi estos rekompencitaj nur pro tio, kion vi faris. |  |
| 55. Vere en tiu tago la loĝantoj de la Paradizo trovos ĝojon en agado. |  |
| 56. Ili kaj iliaj edzinoj estos en agrabla ombro, kuŝantaj sur altaj litoj. |  |
| 57. Tie ili havos fruktojn kaj ĉion, kion ili deziregis. |  |
| 58. "Pacon!" estos la anonco de ilia Sinjoro pardonema, |  |
| 59. kaj: "Disiĝu hodiaŭ de la kulpuloj. |  |
| 60. Ĉu Mi ne ordonis al vi, ho idoj de Adamo, ke vi ne adoru Satanon - li vere estas via evidenta malamiko |  |
| 61. sed ke vi adoru Min? Tiu ĉi estas la rekta vojo, |  |
| 62. li tamen devojigis multajn el vi. Ĉu vi do ne volas kompreni? |  |
| 63. Tiu ĉi estas la Infero, kiu estis promesita al vi. |  |
| 64. Eniru do hodiaŭ en ĝin, ĉar vi ne kredis!". |  |
| 65. En tiu tago Ni sigelos iliajn buŝojn, sed parolos al Ni iliaj manoj, kaj iliaj piedoj atestos pri iliaj meritoj. |  |
| 66. Se Ni volus, Ni povus estingi iliajn okulojn; tiam ili rapidus al la vojo. Kiel ili tamen ĝin vidus? |  |
| 67. Se Ni volus, Ni povus transformi ilin, kie ili estas; tiam ili ne povus antaŭeniri aŭ malantaŭeniri. |  |
| 68. Tiun, al kiu Ni donis longan vivon, Ni transformas en la kreo. Ĉu ili do ne volas kompreni? |  |
| 69. Ni ne instruis al li la arton de la poezio, kaj ĝi ne konvenis al li. Tio nur estas admono kaj klariga Kurano, |  |
| 70. kiu admonu ĉiun vivanton, por ke la juĝo estu plenumita kontraŭ la miskredantoj. |  |
| 71. Ĉu ili ne vidis, ke Ni kreis por ili - inter la aĵoj, kiujn kreis Niaj manoj - la brutaron, super kiu ili havas la suverenecon? |  |
| 72. Ni faris ĝin obea al ili, tiel ke iuj estas por rajdi kaj iujn ili manĝas. |  |
| 73. De ili ankaŭ estiĝas por ili aliaj utiloj kaj trinkaĵo. Ĉu ili do ne volas esti dankaj? |  |
| 74. Ili prenis al ŝi Diojn anstataŭ Alahon, por havi helpon al ŝi mem. |  |
| 75. Tiuj ne kapablas helpi al ili, sed ili fariĝas mem legiono kontraŭ ili. |  |
| 76. Ne lasu do ilian paroladon ĉagreni vin. Ni scias, kion ili kaŝas, kaj kion ili malkaŝas. |  |
| 77. Ĉu ne vidas la homo, ke Ni kreis lin el spermoguto? Jen! li estas evidenta kontraŭstaranto. |  |
| 78. Li rakontas similaĵojn pri Ni kaj forgesas sian propran kreiĝon. Li diras: "Kiu revivigos la ostojn, post kiam ili putriĝis?". |  |
| 79. Diru: "Revivigos ilin Tiu, kiu kreis ilin unuafoje, ĉar Li konas ĉiun kreitaĵon; |  |
| 80. Tiu, kiu metas por vi la fajron en verdan arbon, kaj jen, vi ekbruligas per ĝi. |  |
| 81. Ĉu ne estas Li Tiu, kiu kreis la ĉielojn kaj la teron, kiu havas la povon por krei similajn aĵojn?". Jen! Li estas la granda Kreinto, la Ĉioscia. |  |
| 82. Vere Lia ordono, kiam Li volas ion, estas nur, ke Li diras: "Estu!"kaj ĝi estas. |  |
| 83. Sankta estas Tiu, en kies manoj estas la suvereneco super ĉiuj aferoj! Al Li vi revenas. |  |